verhaalbrecht

Het is maar goed dat ik het deksel nog een keer opende. Niet te geloven, er lag een eekhoorn in mijn kliko. Een eekhoorn! Opgekruld als een dood blaadje. Maar vergis je niet, ze kunnen zich heel goed doodhouden. Dat bleek wel toen ik hem op een takje van de wilg zette. Daar klampte hij zich maar wat graag aan vast. “Word jij volgend jaar maar lekker een mooie nachtvlinder.”, zei ik. Verwarrend de namen die ze soms aan dieren geven.